Црна Гора во книжевниот простор на Балканот секогаш била своевиден исклучок. Ако српската и хрватската книжевност постојано се испреплетуваат околу националните митови, а босанската балансира меѓу злосторството врз таа земја и нејзиниот идентитет, црногорската книжевност повеќе се потпира на записот отколку на значајноста, бегајќи од реалноста во своевидните
Црна Гора во книжевниот простор на Балканот секогаш била своевиден исклучок. Ако српската и хрватската книжевност постојано се испреплетуваат околу националните митови, а босанската балансира меѓу злосторството врз таа земја и нејзиниот идентитет, црногорската книжевност повеќе се потпира на записот отколку на значајноста, бегајќи од реалноста во своевидните
‒ Јас сум студент по архитектура. Барам соба. Спремен сум да платам три месеци однапред. Филип Јаковчев викаше нагоре по скалите кон темните контури на жената врамена во светлиот процеп на вратата зад која имаше осветлена просторија, можеби мало претсобје. Поблиску не можеше да пријде: скалите беа испреградени со канти полни боја, четки, стуткани весници
ВИШНА, ПРВА (Cerasum apronianum) „На Ѓурѓовден, девојките се капат на вишна или ја јаваат, за момците да чемреат по нив.“* Уште како мала умеев вешто да се качувам на дрво и удобно да се сместувам меѓу гранките. Кога почнав да го зборувам она што го мислам почнаа полека да ми ги сечат гранките за од полната уста да не ги гаѓам предците со семки. ВИШНА,
Кон крајот на 2024 година, кога Владимир Лукаш ги одржа цртачките сесии во Кафе-книжарницата „Буква“ под слоганот „Цртаме латински поговорки“, пред себе имаше масичка со пенкалца, боички, топови хартија и збирката од латински изреки, етички поуки, дескриптивни епитети и други куси латински изрази приредена од класичниот филолог Светлана Кочовска Стевовиќ,
Романот „Прошетка низ иднината“ претставува сосема специфично книжевно остварување во жанровска и во културнополитичка смисла. Станува збор за дело кое, засега, можеме да го определиме како прв социјално-утописки и научнофантастичен роман за деца во српската и југословенската книжевност. Причината поради која ова дело до денес останало речиси целосно
Тоа што требаше да се лови беше неговото сопствено минато. 1. Тешко е да се определи изгледот на татковиот гневен лик и сите значења што се густат околу неговиот закривен поглед. Можно е само во еден миг така да погледнал и доста е: тоа се памети како засек на секира во младо стебло. Неговите очи можат да ги вообличат во јасност само долго барани зборови,
Локација: Центар Јадро, 23 и 24 октомври, од 18 до 21 часот. Како и минатата година, „ Друга приказна “ и во 2026 се одвива во два дела. Вториот дел е квантитативно поскромен, со помалку гости и пократка програма, но не е помалку атрактивен. Во двата дена во Центар Јадро ќе се одржат седум настани. Програмата во продолжение. Друга приказна #11 (втор
„Ние сме мали борци за човекови права“, рече Златко Каучич на концертот со KOMBO BC на Скопје џез фестивал. Едноставна реченица што одлично го опишува целиот настап. Моќна, слободна, жива и џезерски смела музика, со јасна порака: за подобро утре мораме сите да го кренеме гласот. Уште во најавата, директорот на Скопскиот џез фестивал, Оливер Белопета,
Во сабота, 17 октомври, во 14 часот во Монтажна галерија, Скопје ќе биде отворена изложба на Владимир Муратовски Диво, „Со почит“. „Владимир ни е другар. Можеби сега во поинаква форма, но и понатаму е присутен со своите чекори, тонови, букви и линии. Изложбата ја почнавме заедно, а тој ја заврши со својот последен цртеж, автопортрет. Неговото заминување
