Астрономите открија редок и необичен настан во соседната галаксија Андромеда. Една од нејзините најсјајни ѕвезди исчезнала без вообичаената спектакуларна супернова која обично го означува крајот на животот на масивните ѕвезди. Наместо тоа, научниците сметаат дека ѕвездата директно колабирала во црна дупка, оставајќи зад себе само слаби инфрацрвени
Со децении научниците беа збунети од едно необично набљудување поврзано со Сатурн. Податоците добиени од различни вселенски мисии покажуваа дека брзината на ротација на планетата се менува со текот на времето, како Сатурн да забрзува или забавува. Такво нешто е практично невозможно за една планета во толку кратки временски периоди, па затоа оваа појава
Една необична и сè уште неразјаснета медицинска состојба на Меѓународната вселенска станица повторно потсети дека човечкото тело и понатаму претставува голема непознаница кога станува збор за долготраен престој во вселената. Американскиот астронаут Мајк Финке откри дека лекарите и по неколку месеци анализи не успеале да утврдат зошто ненадејно ја изгубил
Опсерваторијата Рубин го објави свој најголем „улов“ на астероиди досега, уште пред официјалниот почеток на големото истражување на небото, покажувајќи дека ова е само почеток на една многу подлабока револуција во разбирањето на Сончевиот систем. Научниците од NSF–DOE Vera C. Rubin Observatory пријавија повеќе од 11.000 новооткриени астероиди до Minor
Во среќен пресврт на судбината, вселенскиот телескоп Хабл на НАСА штотуку беше сведок на распаѓање на комета. Веројатноста тоа да се случи додека Хабл ја набљудувал е исклучително мала. Наодите беа објавени во среда во списанието Икарус . Кометата К1, чие целосно име е C/2025 K1 (ATLAS) – да не се меша со меѓуѕвездената кмета 3I/ATLAS – не беше оригиналната
Една од најсјајните ѕвезди во галаксијата Андромеда тивко колабирала во црна дупка, без спектакуларната експлозија што обично ја поврзуваме со супернова. Ова откритие е особено значајно бидејќи првите знаци на трансформацијата биле забележани уште во 2014 година, во податоци достапни во јавни архиви. Тие информации денес се клучни за подобро разбирање
Најголемата планета во Сончевиот систем повторно ги изненадува научниците. Иако физички не се намалил, Јупитер сега има попрецизно измерени димензии – и тие се малку поразлични од досегашните проценки. Новите анализи покажуваат дека планетата е неколку километри помала и порамна отколку што се сметало со децении. Според најновите податоци, екваторијалниот
Астрономите за првпат успеаја директно да ја измерaт масата и растојанието на планета што не орбитира околу ѕвезда. Овој резултат претставува значаен чекор напред во проучувањето на таканаречените „скитнички“ или слободнолебдечки планети, објекти што талкаат низ Млечниот Пат без матична ѕвезда. Нашиот Сончев систем е стабилно гравитациско семејство,
Во потрагата по живот надвор од Земјата, астрономите не ги бараат само вистинските планети, туку и вистинските ѕвезди. Долгорочната стабилност на ѕвездата околу која орбитира една планета е клучен предуслов за развој на живот. Ако ѕвездата е премногу масивна, таа брзо го троши своето нуклеарно гориво и „живее“ само неколку милиони години. Тоа е премалку
Во космосот ретко нешто навистина може да ги изненади астрономите. Но токму тоа се случи со едно мало, на прв поглед тивко небесно тело оддалечено само 731 светлосна година од Земјата. Околу белото џуџе со ознака RXJ0528+2838 е откриена светлечка структура во облик на лак, налик на виножито кое свети во вселенската темнина. Овој таканаречен ударен
