На прв поглед, Месечината изгледа како мирно и непроменливо небесно тело. Секогаш ни ја покажува истата страна, па со векови луѓето мислеле дека таа е речиси симетрична. Но кога во втората половина на 20 век за првпат беа испратени фотографии од нејзината далечна страна, научниците останаа изненадени. Двете хемисфери на Месечината изгледаат драматично
Прстенестата маглина М57 е една од најпознатите и најфотографираните планетарни маглини на ноќното небо. Откриена е во 1779 година од францускиот астроном Шарл Месије и се наоѓа на околу 2.570 светлосни години од Земјата, во соѕвездието Лира. Речиси два и пол века оваа маглина е предмет на интензивни астрономски истражувања, па затоа се сметаше дека
НАСА, заедно со Министерството за енергетика на САД, повторно ја потврди својата намера да развие нуклеарен реактор со фисија кој би работел на површината на Месечината. Целта на овој проект е да се обезбеди сигурен и постојан извор на електрична енергија за идните лунарни мисии, особено за подолги престои на астронаути и за научни бази. Уметничка
Што ќе се случи со Сонцето и со нашиот Сончев систем во далечната иднина? Одговорот на ова прашање не го бараме само во теоријата, туку и на небото, набљудувајќи постари ѕвезди слични на Сонцето кои се наоѓаат во завршните фази од својот живот. Ништо не трае вечно, па ни ѕвезденото гориво. Кога една ѕвезда како Сонцето ќе го потроши водородот во своето
Вселенскиот телескоп Хабл откри фасцинантна и мошне динамична сцена во рамките на IRAS 23077+6707, најголемиот протопланетарен диск досега забележан со телескоп. Овој редок и огромен космички систем, сместен на околу 1.000 светлосни години од Земјата, изгледа како вистински „космички сендвич“ преполн со гас и прашина од кои еден ден може да се родат
Бетлгез е црвен суперџин од спектрален тип M, лоциран во соѕвездието Орион и на растојание од околу 550 светлосни години. Таа е една од најблиските масивни ѕвезди во доцна еволутивна фаза и претставува важен објект за проучување на динамиката на атмосфери кај суперџинови. Долгогодишните фотометриски и спектроскопски набљудувања покажуваат дека Бетлгез
Во 1604 година, астрономите низ целиот свет забележале појава на нова, исклучително светла „ѕвезда“ на ноќното небо. Меѓу нив бил и Јоханес Кеплер, по кого подоцна овој објект ќе го добие своето име. Денес знаеме дека таа светлина не била новородена ѕвезда, туку катастрофалната смрт на бело џуџе, супернова од тип Ia, позната како SN 1604 или Кеплерова
Астрономите кои работат со Вселенскиот телескоп Хабл открија објект кој со децении постоеше само во теоријата, гасна структура доминирана од темна материја, остатоци од најраните фази на создавање галаксии. Овој објект, наречен Cloud-9, претставува првиот потврден пример на т.н. неуспешна галаксија во блискиот универзум. Cloud-9 се наоѓа на околу 14
Од најраните времиња, човекот се обидувал да го разбере универзумот не преку мерење на растојанија или големини, туку преку објаснување на она што директно го набљудувал. Камењата паѓаат надолу, пламенот се издига нагоре, небото изгледа непроменливо, а ѕвездите се движат на уреден начин. Од овие секојдневни физички искуства, со помош на логичко расудување,
Новите анализи на примероците од астероидот Бену, донесени на Земјата со мисијата OSIRIS REx, продолжуваат да ги откриваат најдлабоките тајни за раниот Сончев систем. Три нови научни истражувања објавени во списанијата Nature Geoscience и Nature Astronomy покажуваат дека овој мал астероид содржи изненадувачки разновидни и сложени материјали: био есенцијални
