Н екои деца уште од мали учат дека е полесно да ја сокријат лутината, тагата, стравот или разочарувањето отколку да ги покажат. Тоа може да се случи ако почувствуваат дека одредени емоции не се пожелни, дека со нив ги оптоваруваат возрасните или дека најмногу пофалби добиваат кога се мирни и „добри“. Истражувањата за емоционалниот развој покажуваат
Д етето се налутило, почнува да плаче, не знае како да објасни што му се случува или тешко разбира зошто другарче се однесува на одреден начин. Ваквите ситуации се дел од растењето, но токму преку нив децата постепено учат важна животна вештина – како да ги препознаваат, разбираат и изразуваат своите емоции. Емоционалната интелигенција не е нешто со
С екој родител сака детето да му биде среќно и да се чувствува сакано. Но тоа не значи дека треба да му се исполнува секоја желба или да се избегнува секоја ситуација во која детето ќе доживее разочарување. Според психологот Ема Џенер, постојат неколку начини на кои родителите, често со најдобра намера, можат ненамерно да им отежнат на децата да научат
