Р аботниот ден завршува, но стресот понекогаш продолжува. Родителот можеби физички е дома, но мислите сè уште му се на работа – на недовршената задача, непријатниот разговор со шефот, колегата кој не си ја завршил работата или рокот што повторно се приближува. И тогаш се случува нешто што многу родители не го сакаат: нервозата од работата се пренесува
Иако по напорниот работен ден ретки се родителите кои имаат енергија за играње на подот, стручњаците предупредуваат дека играта за детето не е само обична забава, туку клучен алат за развој на неговата личност, емоции и самодоверба. Зошто играта е суштинска за развојот? Низ секојдневната игра детето го истражува светот, ги испробува различните улоги,
К ога детето не слуша, прави нешто што не треба или едноставно одбива да направи нешто што родителот го бара, најлесно е да се подигне гласот. „Колку пати треба да ти кажам?“ „Престани веднаш!“ „Не ме терај да викам!“ На краток рок можеби изгледа дека викањето функционира. Детето престанува, се повлекува или го прави она што му е кажано. Но, тоа не
Р одителската поддршка е важна за емоционалниот развој на детето и за начинот на кој тоа подоцна ќе се однесува кон себе и кон другите. Кога децата растат со родители кои не ги признаваат нивните чувства, не им покажуваат доволно разбирање или реагираат премногу строго, некои обрасци на однесување можат да ги пренесат и во зрелоста. Децата кои растеле
В оспитувањето на малите деца вклучува период во кој тие го истражуваат светот, стануваат сè посамостојни и ги испитуваат границите. Во тој процес често се појавуваат и несакани однесувања, како што е удирањето. Советничката за родители Лив Робертсон нуди метод со кој родителите можат да реагираат во вакви ситуации кај деца на возраст од 16 до 24 месеци,
П овик или порака од училиштето поради однесувањето на детето може да биде непријатно искуство за секој родител. Збунетоста, вознемиреноста или срамот во таква ситуација се сосема природни чувства. Но, доколку детето, на пример, се степало или било непријатно кон друг ученик, важно е да не се реагира избрзано. Првиот и најважен чекор е соработка со
П очетокот на новата учебна година за многу семејства носи замор и исцрпеност. Не е реткост родителите да забележат дека нивните деца одеднаш се однесуваат како да се помали. На пример, седумгодишно девојче може повторно да бара помош при облекувањето, иако одамна се облекува самостојно, или детето може да почне да зборува бебешки. Според познавачите,