Р одителите во стресни ситуации понекогаш можат да кажат реченици со кои, иако тоа не им е намерата, ги потценуваат чувствата на детето или го наведуваат да се посомнева во сопственото искуство. Таквите фрази можат да му отежнат на детето отворено да ги изразува емоциите и да влијаат врз начинот на кој ги доживува сопствените потреби. Во продолжение
З а родителот реакцијата може да изгледа претерана. Но, за детето поразот понекогаш не е само тоа што не освоило најмногу поени. Тој може да биде чувство на разочарување, неправда, срам или страв дека не е доволно добро. Учењето како да се поднесе поразот не се случува преку ноќ. Тоа е вештина која се развива постепено, заедно со способноста детето
С игурно ви се случило: детето се налутило поради нешто што на возрасен му изгледа сосема мало, но и по десет, дваесет или триесет минути сè уште е нервозно, плаче или одбива да разговара. Родителот тогаш може да помисли: „Добро, помина тоа. Зошто сè уште се лути?“ Но емоциите не функционираат како прекинувач кој едноставно може да се исклучи. Некои
К ога детето ќе направи нешто што не е дозволено, многу родители посегнуваат по добро познатата воспитна мерка – „тајм-аут“, односно детето да биде одвоено од ситуацијата и извесно време да помине само, без играчки и внимание. Идејата зад оваа техника е детето да се смири, да размисли за своето однесување и потоа да се врати во секојдневната ситуација
Р одителството не е лесно, а понекогаш во напорите да го поправиме однесувањето на детето забораваме дека зад него најчесто стои некоја емоција. Детето може да плаче, да се налути, да се повлече или да реагира бурно затоа што сè уште не знае како да се справи со она што го чувствува. Според психологот Џонис Веб, која со години се занимава со емоционалното
Р одителството носи радост, но и бројни предизвици. Недостатокот на сон, работните обврски, финансиските грижи, секојдневното брзање и постојаната грижа за детето можат да создадат значителен стрес. Проблемот не е во тоа што родителите понекогаш се под стрес или имаат лош ден. Тоа е нормален дел од животот. Важно е како се справуваат со тие чувства
