К ога станува збор за воспитувањето, родителите често се фокусираат на тоа детето да биде успешно, одговорно и да ги исполнува своите обврски. Но, зад оценките, спортските резултати и другите постигнувања се наоѓа личност која има потреба од прифаќање, поддршка и чувство дека е вреднувана и тогаш кога не постигнува совршени резултати. Затоа, здравото
М ногу родители во одреден момент почнуваат да се прашуваат дали на своето дете можеби му овозможиле премногу. Не затоа што повеќе не можат да си дозволат играчки, облека, патувања или технологија, туку затоа што забележуваат нешто друго: детето сè потешко го цени она што го има. Новата играчка брзо ја губи привлечноста, облеката што долго ја посакувало
В оспитниот пристап познат како „lighthouse parenting“, односно „воспитување како светилник“, се обидува да воспостави рамнотежа меѓу родителската поддршка и самостојноста на детето, со цел тоа да порасне сигурно во себе и со самодоверба. За разлика од таканаречените „хеликоптер-родители“, кои се премногу вклучени во секој аспект од животот на детето,
„Д енес беше супер“, вели детето додека излегува од училиште. Неколку минути подоцна почнува да се жали. Потоа се лути. Па плаче поради нешто што на возрасниот му изгледа сосема неважно. Не сака да ги соблече чевлите, не сака да јаде тоа што е подготвено, не сака да зборува за училиштето, а на прашањето дали треба да ја напише домашната задача, одговорот,