Р ечиси секој родител го доживеал истиот момент: само што ќе се обиде да излезе од собата или да го остави детето во градинка, следуваат плачење, викање и цврсто држење за рака или нога. Иако за родителот ова може да биде тешко, стравот од одвојување е нормален дел од детскиот емоционален развој. Кај некои деца е поблаг, кај други може да биде многу
С о почетокот на новата учебна година, многу родители си ги поставуваат истите прашања: „Дали му беше убаво? Со кого си играше? Дали се спријатели со некого?“ Грижата е сосема разбирлива. Малку работи ги загрижуваат родителите толку многу како помислата дека нивното дете е осамено или дека се чувствува отфрлено од врсниците. Сепак, новите истражувања
Н ачинот на кој родителите ги воспитуваат децата значително се менува од генерација во генерација. Реченици кои некогаш биле вообичаени во речиси секое семејство, денес сè почесто се преиспитуваат бидејќи можат да создадат страв, срам или чувство дека детето нема право да ги изрази своите емоции. Тоа не значи дека секој родител кој ги користел овие
Е моциите се голем дел од детското секојдневие, но на децата не секогаш им е лесно да разберат што точно чувствуваат и како да го покажат тоа. Затоа понекогаш наместо да кажат дека се лути, разочарани или повредени, тие плачат, се повлекуваат или реагираат бурно. Емоционалната интелигенција се развива постепено, а родителите имаат важна улога во тој
П о првиот роденден, детето влегува во период на забрзано осамостојување – почнува посигурно да оди, да трча, да зборува, да разбира едноставни барања и сè појасно да ги покажува своите желби и емоции. Во периодот од првата до втората година од животот се случуваат големи промени во движењето, говорот, мислењето и однесувањето, а секојдневната игра
К ога родителот ќе погреши, едно едноставно „извини“ може да значи многу повеќе отколку што изгледа. Со извинувањето детето добива порака дека неговите чувства се важни, дека заслужува почит и дека возрасните можат да признаат кога не постапиле правилно. Сепак, некои родители многу тешко признаваат грешка и преземаат одговорност за своето однесување