С травот, нервозата и загриженоста се нормален дел од детството. Децата можат да се плашат од темница, одвојување од родителите, ново училиште, непознати луѓе, тестови или од тоа што ќе мислат другите за нив. Таквите чувства не значат автоматски дека детето има анксиозно нарушување. Напротив, одредена доза страв може да му помогне да биде внимателно
„М и е досадно!“ Речиси секој родител ја има слушнато оваа реченица, особено за време на летниот распуст, кога училиштето и секојдневните обврски престануваат, а детето одеднаш има многу повеќе слободно време. За родителите, решението понекогаш изгледа едноставно: да му дадат телефон, таблет, да предложат игра, да организираат излегување или веднаш
Р одителите во стресни ситуации понекогаш можат да кажат реченици со кои, иако тоа не им е намерата, ги потценуваат чувствата на детето или го наведуваат да се посомнева во сопственото искуство. Таквите фрази можат да му отежнат на детето отворено да ги изразува емоциите и да влијаат врз начинот на кој ги доживува сопствените потреби. Во продолжение
З а родителот реакцијата може да изгледа претерана. Но, за детето поразот понекогаш не е само тоа што не освоило најмногу поени. Тој може да биде чувство на разочарување, неправда, срам или страв дека не е доволно добро. Учењето како да се поднесе поразот не се случува преку ноќ. Тоа е вештина која се развива постепено, заедно со способноста детето
С игурно ви се случило: детето се налутило поради нешто што на возрасен му изгледа сосема мало, но и по десет, дваесет или триесет минути сè уште е нервозно, плаче или одбива да разговара. Родителот тогаш може да помисли: „Добро, помина тоа. Зошто сè уште се лути?“ Но емоциите не функционираат како прекинувач кој едноставно може да се исклучи. Некои
К ога детето ќе направи нешто што не е дозволено, многу родители посегнуваат по добро познатата воспитна мерка – „тајм-аут“, односно детето да биде одвоено од ситуацијата и извесно време да помине само, без играчки и внимание. Идејата зад оваа техника е детето да се смири, да размисли за своето однесување и потоа да се врати во секојдневната ситуација
